Houdt stand!

Hebr. 12: 2  Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof!

Lieve broeders en zusters,

Vanochtend sprak ik enkele voorgangers uit Leiden / Oegstgeest. Eén merkte op dat hij veel vermoeidheid opmerkte om zich heen en bij zichzelf. Vermoeidheid van degenen die hele dagen achter hun computer zitten in digitaal overleg, vermoeidheid van alle berichten over de crisis, vermoeidheid van de beperkingen, vermoeidheid van het aanhoren van complottheorieën, vermoeidheid over nieuw opgestarte activiteiten die weer stil liggen, vermoeidheid dat veel dingen niet kunnen.

Daarbij signaleerde hij enerzijds dat mensen in een winterslaap lijken te zitten, anderzijds dat mensen energie stoppen in verkondigen van hun visie op de pandemie (en soms verdeeldheid zaaien als die niet wordt gedeeld). Hoe heerlijk is het dan dat we nu even een onderbreking hebben in de vorm van een sneeuwpauze! De omstandigheden zijn hetzelfde maar we richten ons even op iets anders, namelijk een helder wit geschenk van boven.

Klonk herkenbaar. Ik ben daarover aan het nadenken. En ik zie één onderliggende factor die in de kern hetzelfde is, maar verschillend naar boven komt. En dat is angst. Soms is het de angst voor de ziekte zelf. Soms is het angst voor de overheid, of instanties die als de boosdoener worden getypeerd. Soms is het ook de angst dat onze gemeenten zo onder vuur liggen dat we kapot gemaakt worden en na de crisis de helft van de gemeente weg is.

Angst, angst, angst. Misschien vind je het woord angst te sterk, laat ik het dan bezorgdheid noemen. Bij mezelf herken ik vooral bezorgdheid dat broeders of zusters, of de jeugd, de gemeente van Christus verlaten. En die bezorgdheid is er overigens ook zonder coronacrisis.

Toen dacht ik terug aan de preek van Jurgen Lindenhols bij ons op 24 januari. Hij startte met Ef. 6:12 Onze strijd is niet gericht tegen mensen maar tegen hemelse vorsten, de heersers en machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen. En hij verwees naar het begin van die brief waarin staat: “In Christus zijn we immers uitgekozen om heilig en zuiver te zijn. Onze hoop en bestemming is in Hem.” Ja, alleen daarom al is er uitzicht! Hij vertelde nog veel meer rijkdommen uit die brief. Maar alleen hierom al hebben we de hoop. En mogen we kracht vinden bij Hem om vol te houden. Zijn oproep was: kijk naar Hem! Je moet kijken naar waar je naartoe wil. Dus niet kijken naar de bezorgdheid of angst. Nee, zoals staat in Hebr. 12: 2  Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof!

We moeten blijven kijken naar Jezus! Hij is onze hoop, ons doel. Hij blijft onwankelbaar. Hij is de werkelijk stralende, in het wit gehulde, zegen van boven.

Gods zegen,

Geplaatst in Nieuws | Getagged , | Een reactie plaatsen

Dorst!

Dorst!

Psalm 84: 3 Van verlangen smacht mijn ziel naar de voorhoven van de HEER. Mijn hart en mijn lijf roepen om de levende God.

Lieve broeders en zusters,

Herkennen we dat verlangen naar God? Dat we net als de Korachieten het kunnen uitroepen dat we zo’n dorst hebben naar de woning van de levende God! De eerste verzen van deze psalm (in de NBV) zijn:

Psalm 84:

1 Voor de koorleider. Op de wijs van De Gatitische. Van de Korachieten, een psalm.

2 Hoe lieflijk is uw woning, HEER van de hemelse machten.

3 Van verlangen smacht mijn ziel naar de voorhoven van de HEER. Mijn hart en mijn lijf roepen om de levende God.

4 Zelfs de mus vindt een huis en de zwaluw een nest waarin ze haar jongen neerlegt, bij uw altaren, HEER van de hemelse machten, mijn koning en mijn God.

5 Gelukkig wie wonen in uw huis, gedurig mogen zij u loven.

Maar hoe is dan mijn praktijk? Als ik ’s ochtends uit bed stap verlangt mijn lichaam vaak simpelweg naar koffie. En dan heb ik het nog even nodig om wakker te worden alvorens mijn hersenen gaan draaien. Het is nog net niet zo erg als bij pubers waar hun brein op “uit” staat totdat de school is afgelopen, maar ik herken dat helaas wel!

Gelukkig heb ik na een korte tijd van bijkomen meestal wel dat mijn verlangen uitgaat naar het lezen van Zijn Woord, het tijd nemen voor rust, gebed, lezen. En dan groeit daarmee ook dat verlangen: Here ik wil in Uw woning zijn! In ons geval is dat niet meer de aardse tempel; en dat is een voorrecht! Wij kunnen immers elke dag, elk moment van de dag bij Hem binnenstappen! Wij worden niet door het voorhangsel in de tempel van Hem gescheiden. Wij mogen direct naderen tot de troon van genade. Wat een ongelooflijk voorrecht. Of er nu sprake is van een lock-down of niet, of we door wat dan ook aan huis gekluisterd zitten of dat we op pad zijn. Altijd kunnen we naderen tot Gods troon en altijd kunnen we Hem loven, ook als we in de gemeentelijke samenkomsten onze mond houden. Ook als we niet meer zuiver kunnen zingen, ook als we doof worden, ook als we… vul maar in.

Ik bid dat dit verlangen ons hele wezen doortrekt, het verlangen om met Hem te zijn!

Geplaatst in Nieuws | Getagged , | Een reactie plaatsen

Bijbelstudie digitaal

Vanaf dinsdag 2 februari wil ik elke 14 dagen een digitale Bijbelstudie doen over de brief aan de Hebreeën. Wil je meedoen? Mail me dan stuur ik je een mail met inloggegevens.

Eric

Contactgegevens: zie op de site onder Contact

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

Knock-down door lock-down?

Hand. 16: 25 Maar omstreeks middernacht baden Paulus en Silas en zongen Gods lof, en de gevangenen luisterden naar hen.

Lieve broeders en zusters,

Paulus en Silas zitten in Filippi in de cel, met hun “voeten zorgvuldig in het blok gesloten”. En dat na te zijn gegeseld en geslagen! Een hardere vorm van lock-down kan ik me niet voorstellen. Maar wat doen ze dan? Geen gemopper op de overheid, geen gescheld om de onrechtvaardige behandeling, geen klagen om de pijn, zelfs geen geroep om vrijlating! Nee, ze bidden en zingen God de lof toe!

Hoe zou ik zijn? Ik denk, verdrietig en teleurgesteld na de agressieve reactie op de genezing van de slavin. En boos om het onrecht dat hen werd aangedaan. En gefrustreerd dat ze nu niet verder konden spreken in de stad. En zeker teneergeslagen, knock-down, doordat je nu met je voeten in het blok zit, gewond, in het donker en in de drek.

Maar Paulus en Silas bidden en zingen Gods lof. En God hoort en laat de aarde schudden als antwoord op deze aanbidding van zijn dienstknechten.  

Wat een voorbeeld voor ons! Heilige Geest, laat ons toch weer ervaren hoe geweldig het is dat U ons wilt sterken in ALLE moeite. Til ons op, als we terneer geslagen zijn en dreigen te vallen. U wilt de muren van negativiteit laten vallen. Komt ons tegemoet. Geef ons ook zo’n aardbeving! Vul ons met vreugde en liefde. Help ons om onze Heer te aanbidden, in alle situaties, zeker ook nu in deze lastige tijd.

Geplaatst in Nieuws | Getagged , | Een reactie plaatsen

Blue Monday, no way!

Blue Monday, no way!

Jeremia 20: 13 Zingt de Here, looft de Here, want Hij bevrijdt het leven van de arme uit de macht van de boosdoeners!

Lieve broeders en zusters,

Gemengde gevoelens, herken je dat?

Volgens de kranten (of de commercie?) is het weer blue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar. Het kan zijn dat we ons daardoor wat gedeprimeerd voelen. Er zijn immers voldoende deprimerende omstandigheden waar we in zitten. Maar daar hoeven we niet in mee te gaan, hoewel dat best lastig kan zijn. Iedereen kan een zware tijd hebben, maar we moeten het ons niet laten aanpraten om vervolgens te proberen dat gevoel met allerlei aankopen te laten verdwijnen!

De laatste tijd lees ik regelmatig enkele verzen uit Jeremia, een profeet die mij veel leert en waar ik diep respect voor gekregen heb. In zo’n beetje de moeilijkste tijd van het koninkrijk Juda moet hij profeteren en Gods oordelen aankondigen. En bijna nooit worden zijn woorden, eigenlijk Gods woorden, geloofd, laat staan dat men ernaar luistert. Integendeel, hij wordt bespot, mishandeld, door de machthebbers gevangen gezet en voortdurend bekritiseerd. En toch blijft hij doorgaan met spreken, hoewel hij dat eigenlijk totaal niet meer wil. Maar Gods woord is in zijn hart als een brandend vuur en hij kan het niet binnenhouden. Jeremia had pas recht om te spreken over een blue Monday, sterker nog blue every day, gezien de negativiteit die hij ontmoette. Je leest dat hij het er moeilijk mee heeft. Vreugde, verdriet, ontmoediging en depressie lopen continu door elkaar.

In Jer. 20 lezen we over zijn innerlijke strijd. Nadat hij door de priesters in het gevang gegooid was en men hem verbood te profeteren over het naderende oordeel, roept hij uit dat de Here als een geweldige held met hem is en zijn vervolgers beschaamd zullen staan. Hij was gevangen, men mishandelde hem en hij wist van het naderende onheil van de vernietiging van Jeruzalem en de komende ballingschap naar Babel. Maar toch riep hij dat hem niets kon overkomen. Terwijl hij bedreigd werd, zegt hij: Zingt de Here, looft de Here, want Hij bevrijdt het leven van de arme uit de macht van de boosdoeners!

Looft de Here, letterlijk staat er: halleloe (et JHWH)! Inderdaad, waar het bekende woord halleluja van is afgeleid. Halleluja zingen na de gevangenis. Halleluja zingen in de moeite. Halleluja zingen in de crisis. Hem prijzen terwijl je ziet dat er allemaal onrecht gebeurt en oordeel eraan komt. Niet de ogen dicht doen voor de realiteit, maar weten dat de Here uiteindelijk recht zal verschaffen. Een mooi voorbeeld voor ons voor vandaag.

Niks blue Monday! De Heer regeert en zo heeft elke dag ook een moment van Shiny Sunday!

Geplaatst in Nieuws | Getagged , | Een reactie plaatsen