Opzien naar de hemel!

Hand. 1: 9  Toen hij dit gezegd had, werd hij voor hun ogen omhooggeheven en opgenomen in een wolk, zodat ze hem niet meer zagen. 10  Terwijl hij zo van hen wegging en zij nog steeds naar de hemel staarden, stonden er opeens twee mannen in witte gewaden bij hen. 11  Ze zeiden: ‘Galileeërs, wat staan jullie naar de hemel te kijken? Jezus, die uit jullie midden in de hemel is opgenomen, zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie hem naar de hemel hebben zien gaan.’

Lieve broeders en zusters,

Vanochtend hadden we onze samenkomst. Het begint een beetje te wennen om met 8 tot 10 personen aanwezig te zijn, maar tegelijk went het natuurlijk niet, en dat moet ook. Om jullie een idee te geven: ook nu is er een koster nodig, en mensen voor techniek, iemand voor de teksten van de liederen, iemand die filmt, de spreker, iemand om volgen hoe het geluid op Kerk TV is zodat we tijdens de uitzending nog wat kunnen aanpassen, en de muziekgroep. Dus het blijft een stevige inspanning. En helaas krijgen we in deze tijd geen thee of koffie 😊.

Er is ook hard gewerkt om fatsoenlijk hoorbaar geluid te krijgen op Kerk TV / Uitzending gemist. Gisteravond hebben ze nog uren in de aula gezeten. Het zit soms gewoon tegen. Ik noem als voorbeeld: een stekkertje voor een aansluiting is kapot. Er wordt een nieuwe besteld en aangesloten. Blijkt dat die ook kapot is! En zo zijn er nog veel meer tegenvallers geweest. Gelukkig was alles vandaag goed verstaanbaar. Het geluid van de zang en muziek moet nog verder worden verbeterd; maar dat gaat ook lukken.

Ik vertel jullie dit allemaal, zodat jullie begrijpen dat het een hele inspanning vergt om de diensten uit te zenden en de techniek voor elkaar te krijgen. En daarom vraag ik ook gebed hiervoor. Zodat we ons via de diensten meer met elkaar verbonden voelen. En natuurlijk: bel elkaar op, en bid voor ons allen, als gemeente en voor ons volk, zodat we binnenkort veilig weer kunnen samenkomen.

Overdenking

Jezus werd bij zijn hemelvaart voor de ogen van de leerlingen van hen weggenomen, de lucht in en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. En de discipelen staan erbij en kijken ernaar. Er wordt niet veel informatie gegeven over deze gebeurtenis. Het gebeurde voor hun ogen. Jezus in een wolk. Een mooi beeld van de manier waarop in het Oude Testament de HERE in een wolk aanwezig was en het volk veiligheid bood. Door overdag in een wolk (of wolkkolom) aanwezig te zijn, en ’s nachts in een vuurkolom, oftewel een soort van wolk van vuur. Zie o.a. Exodus 13.

Sommige uitleggers zeggen dat deze wolk die Jezus opnam dezelfde heilige “shekina” was, de wolk waarin de Here zich hulde, oftewel de zichtbare heiligheid van God. In ieder geval is het duidelijk dat Jezus zelf de Heilige Gods is en in een wolk opvoer. Dus die overeenkomst is er zeker.

Maar wat nu? Jezus is vertrokken. Is dan ook de aanwezigheid van de Here verdwenen? Zoals in het Oude Testament de heiligheid van God verdween uit de tempel, vanwege de grove zonden van het volk?

Nee, zeer zeker niet! De Here Jezus ging weg van de discipelen om vervolgens plaats te maken voor de Heilige Geest. Jezus´ laatste woorden (Matt. 28:20) waren: “Zie Ik ben met U alle dagen tot aan de voleinding der wereld!”. Dus ook nu was Hij er, ook toen de leerlingen wachtten tot Pinksteren. Nee, de vuurkolom was niet zichtbaar om hen heen gelegerd, zoals om Israël in de woestijn. Maar Jezus beschermde zijn discipelen in deze “mini-woestijn” in een huis in Jeruzalem nog steeds. En met Pinksteren viel de Heilige Geest als een soort van vuurkolom op hen allen en verdeelde zich over hen. Niet meer de vuurkolom rondom hen, maar het vuur van de Geest in hen. Om hen te beschermen en zelf de kracht te geven die ze nodig hadden om Jezus te vertegenwoordigen, om een heilig volk te zijn!

Daar mogen wij deze week bij stil staan. Wij mogen als het ware opzien naar de hemel in de verwachting van de neerdalende vuurkolom van Gods Heilige Geest. Niet uitzien naar wat er komt maar naar Wie er komt. Wat een fantastische gave van onze Here Jezus! Halleluja!

Geplaatst in Nieuws | Getagged , | Een reactie plaatsen

Onverwacht

Markus 16: 3  Ze zeiden tegen elkaar: ‘Wie zal voor ons de steen voor de ingang van het graf wegrollen?’ 4  Maar toen ze opkeken, zagen ze dat de steen al was weggerold; het was een heel grote steen.

Lieve broeders en zusters,

De regels die door de corona-crisis ingesteld zijn, worden weer iets verruimd. Maar dat betekent nog iet dat alles terug is bij het oude. Misschien gebeurt dat wel nooit weer. In mijn hoofd ben ik hier veel meer mee bezig, dan ik me vaak bewust ben. De samenleving verandert continu, maar deze verandering heeft meer gevolgen dan vele andere. Na 1 juli is de wereld niet ineens weer zoals het was. Nee, we moeten een nieuw evenwicht vinden. Ook in de Nederlandse samenleving, waar de overheid heel snel enorme macht heeft gegrepen, die volgens mij snel teruggegeven moet worden omdat die op gespannen voet staat met grondrechten. Ook in de gemeente, omdat we simpelweg rekening met elkaar moeten houden en met ieders gezondheid. Hier zullen we de komende maanden nog wel de nodige energie in moeten steken. Ik roep iedereen op om hierover te bidden en ideeën die je hierover hebt, te delen. 

Overdenking

Een van de verhalen over de opstanding staat in Markus 16. Een bekend verhaal, maar toch staan daar ook weer bijzondere zaken in waar we soms overheen lezen als we het verhaal kennen. De gebeurtenissen leveren bij nader inzien toch vragen bij mij op; en die worden niet beantwoord.

De beide Maria’s gingen die eerste dag van de week, na de kruisiging, naar het graf van Jezus om zijn lichaam te balsemen. Ze waren vastbesloten, terwijl ze ook wel wisten dat het voor hen onmogelijk was om zelf de steen voor het graf weg te rollen. Bovendien waren er nog soldaten voor het graf geplaatst. Dus er waren nogal wat hindernissen. Toch gingen ze op pad richting het graf. Met welke verwachting? Dat er iemand hen zou komen helpen? Dat de soldaten hen terwille zouden zij? Dat Jozef van Arimatea hun zou helpen? Ik denk dat ze het zelf ook niet wisten, maar dat hun liefde voor de Heer hen drong om te gaan, en dat ze hoopten en baden om oplossingen, welke dan ook. Of ze er ook van overtuigd waren dat God hen zou helpen, weet ik niet. Misschien gingen ze in de houding van: we gaan het zien, als het niet lukt, dan is het maar zo, maar we willen het in ieder geval proberen. Hoe lang duurde deze voettocht voor hen? Hoe onzeker waren ze, toen ze stap voor stap dichter bij het graf kwamen? Hoeveel verdriet brak er door? Misschien huilden ze wel en dachten dingen als: “Was Jezus nu maar niet naar de Olijftuin gegaan! Had Hij maar niet de Joodse raad zo tegen zich in het harnas gejaagd! Had Hij zich maar wat minder uitgesproken! O, dan was Hij nu nog in leven!”

We weten het allemaal niet. Maar wel weten we wat er gebeurt bij het graf. Als ze bij het graf aankomen, is de steen al weggerold. En kunnen ze hun specerijen weer gaan verkopen, want Degene voor wie ze die hebben gekocht was er niet meer! Hij heeft wel een boodschapper achtergelaten, een engel. En die vertelt hen dat Jezus is opgewekt uit de dood en geeft hen een boodschap voor de discipelen.

God verhoorde hun verlangen om het graf binnen te komen heel duidelijk: de steen was weggerold. Ze konden zo doorlopen. Deze moeilijkheid was al volkomen voor hen weggenomen!

Maar tegelijk konden ze hun oorspronkelijke plan wel gedag zeggen. Want Jezus was er ook niet meer. Gebedsverhoring en veel meer dan een gebedsverhoring: Jezus leeft weer! Het is niet te bevatten en boven elke verwachting!

Soms verhoort God onze verlangens op een bijzondere manier. Stenen worden weggenomen. Verwachtingen compleet overtroffen. Eigen plannen kunnen aan de wilgen worden gehangen. God gooit het roer om. Maar eerst moesten de beide Maria’s door een periode van pijn, verdriet, verlies, teleurstelling, rouw. Net als wij allemaal in het leven meemaken. Ik bid dat we ook in die perioden glimpen van Gods glorie mogen zien. Hij wil nieuwe hoop geven in alle situaties. Niet alle stenen worden weggerold, maar het graf blijft leeg.

Geplaatst in Nieuws | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Sleutels die ertoe doen

Openbaringen 1: 17-18 En toen ik Hem zag, viel ik als dood voor zijn voeten; en Hij legde zijn rechterhand op mij en zeide: Wees niet bevreesd, Ik ben de eerste en de laatste, en de levende, en Ik ben dood geweest, en zie, Ik ben levend tot in alle eeuwigheden, en Ik heb de sleutels van de dood en het dodenrijk.

Lieve broeders en zusters,

Bovenstaande tekst kreeg ik vandaag toegezonden in de mail van Dagelijks Woord. Ik vind dat zo’n geweldige tekst, wat een proclamatie! Als ik dit lees, beeld ik me in dat ik het werkelijk hoor en ik voel mijn hart in mijn keel kloppen van blijdschap!

Wat lijkt het ook een contrast met Goede Vrijdag. Daar is het Jezus die werkelijk dood gaat; hier is het Johannes die als dood voor Hem neervalt. Eerst was Jezus de Vernederde, de Gekruisigde, de Zwakke. Nu toont Hij zich als de Opgestane, de Verhoogde, de Levende. En toch was Hij ook in zijn sterven al de Sterke. Immers, Hij legde moedwillig zijn leven af. Hij koos ervoor om zwak te zijn, vrijwillig legde Hij zijn leven af. Hij koos de vernedering om daarna te worden verhoogd. En door zijn dood heeft Hij nu de sleutels van de dood. Dood waar is uw overwinning, dood waar is uw prikkel? (1 Cor. 15: 55). Jezus heeft de dood overwonnen!

En in zijn overwinning nodigt Hij ons uit met Hem te zijn. “Weest niet bang”, zegt Hij en legt zijn rechterhand op Johannes. Want Hij leeft en Hij heeft bewezen almachtig te zijn. Wij leven door Hem, met Hem en tot eer van Hem! En dat mogen we vieren. Op zondag, samen, en alleen, maar ook de andere dagen van de week. Donderdag is het hemelvaartsdag. We denken eraan dat Jezus opvoer naar de Vader om zijn plaats in te nemen als Verhoogde Heer, die de macht heeft over dood en dodenrijk. En die zijn zegenrijke rechterhand vervolgens ook op ons legt waarmee Hij zegt: vertrouw op Mij voor dit leven, in sterven en voor een fantastische toekomst!

Jezus, mijn Heer en mijn God! Halleluja!

Geplaatst in Nieuws | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Nieuwsflits 24 Sigaar uit eigen doos

Mattheus 13: 52  Hij zeide tot hen: Daarom is iedere schriftgeleerde, die een discipel geworden is van het Koninkrijk der hemelen, gelijk aan een heer des huizes, die uit zijn voorraad nieuwe en oude dingen te voorschijn brengt.

Lieve broeders en zusters,

Allereerst wil ik jullie vertellen dat we als raad aan het nadenken zijn op welke manier we na 1 juli kunnen samenkomen. Tenminste als de aangekondigde verruiming van de regels volgens de planning door de overheid zal worden besloten. Daarbij denken we in de maand juni al weer met een kleine groep samen te komen (binnen de maximering van 30 personen) om alvast ervaring op te doen met de nieuwe regels, zoals minimaal anderhalve meter afstand houden. Een klein groepje zal hiervoor een plan maken, dat rekening houdt met een protocol dat is opgesteld door het CIO, het Interkerkelijk Contact in Overheidszaken, waar wij via de ABC bij zijn aangesloten. Het CIO vertegenwoordigt de kerken in een periodiek overleg met minister Grapperhaus. Als de planning van de overheid doorgezet wordt, en groepen tot 100 personen weer kunnen samenkomen, dan kunnen we in juli ook onze gemeentevergadering houden. Ook kunnen we dan stemmen over nieuwe raadsleden. Dit is allemaal nog met mitsen en maren omgeven. Laten we bidden dat de verruiming van de regels verantwoord kan gebeuren en er intussen geen tweede golf van corona-zieken ontstaat, die Nederland plat legt.

Overdenking

Vroeger rookten veel mensen sigaren. We vergeten het gezondheidsaspect even; daar is al genoeg over bekend. Het gaat me om het gebruik. Ik kan me nog herinneren dat mijn opa er een opstak en ik de geur ervan dagen later nog rook. Mensen boden elkaar sigaren aan om als ultiem genot van gastvrijheid samen na de maaltijd heerlijk een sigaartje te roken, bij voorkeur onderuit hangend in een ouwe rookstoel. Een goede gastheer bood zijn gast dan een heerlijke grote (dure) sigaar aan. Maar ja, als die dan uit de kist van de gast kwam, had de gast er zelf voor betaald en kreeg hij eigenlijk niets nieuws. Hij kreeg gewoon zijn eigen spullen, maar gepresenteerd als een cadeau. Vandaar de uitdrukking sigaar uit eigen doos. Wat heb je daar nu aan?

Niks zou je zeggen, maar toch, soms kan dat waardevol zijn. Jezus maakt die heerlijke vergelijking dat een schriftgeleerde die een volgeling wordt van het Koninkrijk van God, dus in wezen een volgeling van Jezus, nieuwe en oude dingen haalt. De oude dingen worden nu veel waardevoller. Ze waren er al, maar krijgen nu door de verbinding met Jezus nieuwe betekenis, nieuwe waarde.

In het voorbeeld van de sigaren: “Heerlijk, die sigaar, waar komt die vandaan?” Niet wetend dat het je eigen bezit is.

Zo is het ook fantastisch om soms in ons leven schatten te ontdekken die we al hadden, maar waarvan we de waarde mogelijk niet meer zo scherp op ons netvlies hadden. Dat kan zijn, het samen een spelletje doen omdat je ineens veel thuis zit. Of een boek lezen, wat je al lang niet meer deed (de TV is immers zo makkelijk). Soms lees ik iets in de Bijbel en dat lees ik echt niet voor het eerst, maar dan word ik getroffen door die woorden, alsof het compleet nieuw is. Dat is dus een vorm van schatgraven in mijn eigen schatkamer; en wat is die ongelooflijk gevuld met ware rijkdom.

Binnenkort is het weer Pinksteren. Ik bid dat de Heilige Geest ons Zijn rijkdom weer opnieuw toont en we merken dat er een fontein van levend water door ons heen wil stromen!

Geplaatst in Nieuws | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Nieuwsflits 23 Ware wijsheid

Ware wijsheid

Psalm 34: 2  In de HERE beroeme zich mijn ziel; laten de ootmoedigen het horen en zich verheugen. 3  Maakt met mij de HERE groot, en laat ons tezamen zijn naam verheffen. 4  Ik zocht de HERE en Hij antwoordde mij, Hij redde mij uit al mijn verschrikkingen.

Lieve broeders en zusters,

Allereerst een praktische opmerking. Vorige week was het geluid van Kerk TV te hard. Vanochtend te zacht. Als die lijn zich doorzet zitten we er komende zondag exact tussen in en zou het goed moeten zijn. Willen jullie daar ook voor bidden, want het is niet eenvoudig het geluid goed te krijgen. En dat kan net zo goed gelden voor grote gemeentes met een uitgebreid techniekteam, heb ik gemerkt. Maar het is erg vervelend als het niet goed te horen is. Wij stoppen er met elkaar veel tijd en energie in en willen het graag goed krijgen zodat ieder kan meezingen bij een goed klinkende muziekgroep, en waarbij de leiding van dienst, zangleiding en preek goed te verstaan zijn. En natuurlijk ook de bijdrage van vandaag van Caitlyn!

Overdenking

Vanochtend hield Johan de Ridder een mooie overdenking. Daarin benoemde hij onder andere dat we niet mee moeten gaan in complot-denken, maar Gods wijsheid nastreven en moeten leren om de tijd te verstaan. En accepteren dat er heel veel onduidelijk blijft omdat we in een gebroken samenleving wonen. Jezus wees er al op, rampen overkomen de mens in deze wereld. En de “waarom?” vraag wordt vaak niet beantwoord. Dat geldt overigens ook voor de “waartoe?” vraag. Het is prettig als je een reden kunt vinden voor lijden en ellende, maar ook die is lang niet altijd direct te vinden. Of soms is er wel een reden te vinden, maar kunnen we pas na tientallen jaren zien dat het lijden goed geweest is voor ons. Doordat God ons karakter erdoorheen heeft gevormd. Dat zijn plan voor ons via een moeilijke weg toch is gerealiseerd. Geen complot, maar herstel door God.

Wat altijd geldt, is dat de Heer naar ons luistert. Zoals staat in Ps. 34:15  De ogen des HEREN zijn op de rechtvaardigen, en zijn oren tot hun hulpgeroep. Wat een troost kan dat zijn. De Heer luistert, Hij antwoordt misschien niet direct, of niet zoals wij willen, maar Hij luistert. En dat is al een groot goed. Hoe vaak ervaren we dat een ander werkelijk naar ons luistert? Hoe vaak luister ik zelf echt goed naar de ander? De Here luistert wel. En Hij antwoordt ook: soms met een hoorbare stem, soms met een ingeving, soms doordat iemand ons belt, soms door een bijbeltektst. Maar ook antwoordt Hij met zwijgen. Dat kan met rust en stilte zijn, die we herkennen. Denk aan Elia. Maar stilte kan ook voelen alsof Hij ons is vergeten. Alsof Hij ons niet hoort…

En toch, Hij is erbij. Wat er ook gebeurt, Hij is erbij. Hij is en zal er altijd bij zijn. En er komt een moment dat we dat ook (weer) ervaren. Dezelfde psalm bemoedigt ons ook met de volgende verzen: 18  De HERE is nabij de gebrokenen van harten Hij verlost de verslagenen van geest. 19  Talrijk zijn de rampen van de rechtvaardige, maar uit die alle redt hem de HERE;

Laten we tot de troon van genade gaan en altijd onze gebeden voor Hem uitstorten. En geloven dat Hij antwoordt, want Hij heeft het beloofd. En wat God belooft, zal gebeuren, daarvan ben ik ten volle overtuigd. Halleluja!

Geplaatst in Nieuws | Getagged , , | Een reactie plaatsen